واکاوی وضعیت موجود
بایسته های توسعه پایدار در شهرستان گناباد

بحث توسعه در شهرستان گناباد هر از چندگاهی در بین جامعه نخبگانی شهرستان گناباد مطرح میشود ، اما بررسیها نشان میدهد که تا کنون افق روشنی برای توسعه شهرستان ارائه نشده است .

tosea paydar

 

 

توسعه همه جانبه و پایدار ، فرایندی است که در قالب کلیشه های ذهنی اشخاص نمی کنجد و برای دستیابی به اهداف توسعه ای ( در هر مقیاسی ) برنامه راهبردی ( استراتژی توسعه )  تهیه کرد  و بر اساس اسناد کلان ملی و شرایط اجتماعی و اقتصادی ، سیاسی و فرهنگی بومی ، پروتکل اجرایی نوشت .

 

بحث ما در این یادداشت بررسی وضعیت بومی ( شهرستان گناباد ) است . بنظر میرسد علیرغم تمام مباحث و تلاشهایی که از سوی مسئولان صورت گرفته است ، اما سند راهبردی توسعه این شهرستان یا تهیه نشده است و یا اگر هم تهیه شده است به مردم اطلاع رسانی نشده است .

 

* هنوز مشخص نیست که استراتژی توسعه شهرستان کدامیک از بخشهای صنعت ، معدن ، کشاورزی ، گردشگری و یا خدمات است .

 

هنوز در بخشهای فوق ( بر اساس اطلاعات علمی معتبر و آمایش سرزمین ) مشخص نشده است که کدام بخش ، کدام شهر و کدام روستا چه استعدادی دارد و بطور مثال برای چه نوع کشتی مناسب است ؟ چه صنعتی توجیه اقتصادی دارد ؟

 

هنوز نمیدانیم پتانسیلهای گردشگری ما چیست ؟ و اولویت چندم است ؟

 

هنوز محصولات معدنی و کشاورزی را بصورت فله ای و خام میفروشیم

 

هنوز طرح اگو ( مدیریت فاضلابهای شهری ) را اجرایی نکرده ایم

 

هنوز میلیاردها لیتر آب شیرین را تحت عنوان کشاورزی ( سنتی ) هدر میدهیم

 

هنوز شدت مهاجرت این شهرستان ، از پیرامون به مرکز بسیار بالاست

 

هنوز از نظر جمعیت کهنسالان در کشور رتبه تک رقمی داریم ( بدلیل مهاجرت جوانان و فرار سرمایه از شهرستان )

 

هنوز در حوزه برند سازی در جا میزنیم .

( مدتی پیش این بحث را در جمع عده ای از مدیران مرتبط حوزه صنعت و بازرگانی مطرح کردم و با عکس العمل جالب یکی از مسئولان مواجه شدم ) ایشان با بیان اینکه مثلا فلان کارخانه در گناباد فلان جنس را تولید میکند و برند است به دفاع از برندهای موجود شهرستان پرداخت !

 

در همان جمع هم گفتم و در اینجا هم مجددا طرح موضوع میکنم : منظور از برند آن چیزی است که مردم بدلیل کیفیت یا قیمت یا منحصر به فرد بودن مجبور به طی مسافت و صرف هزینه باشند تا بتوانند آنرا بدست بیاورند . بطور مثال آبنبات در همه ایران و از جمله گناباد تولید میشود ولی آبنبات بجنورد برند است ، در همه نقاط ایران حلوا تهیه میشود ولی حلوای اردبیل برند است . در همه ایران گز تولید میشود ولی گز اصفهان برند است و هزاران از این موارد .

 

هنوز هم مسئولان ما سلیقه ای عمل میکنند بصورتی که یک نماینده یا فرماندار اولویت اول را توسعه اقتصادی میداند ، دیگری بحث توسعه آموزش عالی را در دستور کار قرار میدهد و دیگری مبحث توسعه روستایی را هدف میگیرد و آن دیگری رشد محدوده داخل شهر گناباد را اولویت اول میداند ، فارغ از آنکه رشد ناموزون یک قسمت از شهرستان به مثابه خلق یک موجود ناقص الخلقه است که مثلا سر یا تنه اش بسیار رشد کرده است ولی سایر اندامها رشد کافی نداشته اند .

همه اینها بدلیل نبود همان سند علمی توسعه همه جانبه است که باید همگان خود را ملزم به اجرای دقیق آن بدانند

 

و اما بحث اساسی دوم ، اقدام برای یکپارچه سازی اجتماعی است .

 

مادامی که دعواهای حیدری نعمتی در جامعه وجود داشته باشد و گناباد ( شامل تمام شهرها ، بخش ها ، دهستانها ، دهات و مناطق داخل و حاشیه مرکز شهرستان ) را بعنوان گناباد واحد نپذیریم ، امکان توسعه وجود نخواهد داشت . بنابراین ایجاد و تقویت همگرایی و ایجاد یک اتاق فکر قوی شامل نمایندگانی از همه نقاط شهرستان و نمایندگانی از جامعه دانشگاهی و گناباد دوستان باید در دستور کار باشد .

 

امید است مسئولان و البته جامعه دانشگاهی و نخبگانی شهرستان در این جهت گام بردارند و اگر گامهایی برداشته شده است به مردم اطلاع رسانی نمایند .

 

رضا مقیمی کاخکی آبان ماه 1399

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی