محمد صبور بیلندی
سوگواره ای در اربعین سردار دلها

ای سردار ! ای سرداردلها که خود را سرباز ولایت و ملت نامیدی ، چهل روز از غم و اندوه فراق تو می گذرد و غم جانکاه تو همچنان بر دلهای سوگوار ما سنگینی می کند .

solaimani

بسم رب الشهداء و الصدیقین


اربعین سرداردلها


 ای سرداردلها که خود را سرباز ولایت و ملت نامیدی ، چهل روز از غم و اندوه فراق تو می گذرد و غم جانکاه تو همچنان بر دلهای سوگوار ما سنگینی می کند . نمی دانم با دلهای این مردم چه کرده ای که در این چله اول از کوچ غریبانه ات همه جا و همه کس نوحه خوان فراقت بودند و هر کجا سخن ازمرد و مردانگی و خط مقدم بود، ذکر و نام حاج قاسم زینت محفل ها گردید . درد فقدان تو آرام و قرار را از ما ربود و نفس های ما را به شماره انداخت .


روز اول در هجرانت گفتیم: ای مالک حال چه وقت رفتن بود ؟ چرا ربنای قنوتت "الهم الرزقنی شهاده فی سبیلک" و چگونه از همه خواستی برایت آرزوی شهادت کنند ؟ درصورتیکه ما زنده بودنت و خروشت را می خواستیم. مگر حرامیان را نمی بینی که گرداگرد این کشور و ولایت عربده می کشند؟ مگر گرگها و شغالان و کفتارهای بد سرشت را نمی بینی که در کمین نشسته اند؟ چرا ما را تنها گذاشتی در این زمانه پر از فتنه ؟ تو که خیمه گاه کفر و جاهلیت و بربریت را برچیدی و داعش را آواره کردی ، اما شیطان بزرگ و نوچه های کاسه لیسش در کمینند ، آخر چه وقت رفتن بود سردار؟ در حالی که بیش از هر زمان نیاز داشتیم در کنارمان باشی. ای مالک زمانه ، مزد جهاد و رشادت تو شهادت بود ، اما نفس های تو کم از شهادت نبود زیرا یک ملت نه، بلکه یک امت خشنود به نفس های گرمت بودند. فرزندان شهدا و بخصوص مدافعین حرم دلشان به تو گرم بود. آیا دانستی با رفتنت یتیمان شهدا دوباره یتیم می شوند؟ چرا علی زمانه را با این همه رنج و محنت ناشی از دشمنان قسم خورده کشور و ملت و بعضا خواص بی بصیرت تنها گذاشتی؟


ای عزیز دلهای سوخته ، می دانیم همیشه احسن الحال را برای همه طلب کردی و بهترین حال تو شهادت بود . می دانیم تقدیرالهی در جایی نوشته شده که فقط اولیاءالله به آن دست می یابند و بندگان از اسرار آن ناآگاهند.
روزگاری با خود میگفتم: ای حسین(ع) ، چرا زمین اجازه داد تا جنایت بار ترین فاجعه تاریخ بشریت برای شما اتفاق افتاد؟ چرا آنگاه که تیر حرمله گلوی نازک علی اصغرت را پاره کرد زمین کربلا ظالمین را نبلعید؟ چرا فرات بعد از جدا شدن دستهای ابالفضل العباس(ع) به خروش نیامد و چرا ابابیل به یاری کعبه دلها نیامدند و سپاهیان ظلم را در هم نکوبیدند؟ یا قاسم الجبارین ، چرا تیغ شمر لعین سر سید شباب اهل الجنه و ثارلله را برید ؟ مگر نه اینکه به امر تو چاقوی ابراهیم خلیل(ع) گلوی اسماعیل را نبرید؟

اندکی تامل ! کمی درنگ! تو که فارغ التحصیل دانشگاه سیدالشهدا هستی ، امام حسین(ع) در روز عاشورا جواب سوال تو را تا قیامت داده است. آنگاه که ندا می دهد" ان کان دین محمد لم یستقم الا بقتلی فیا سیوف خذینی" . خون ثارالله در کالبد بشر و آزادیخواهان جهان در طول قرن ها جوشید و خفتگان را به خروش آورد . حسین(ع) نمرد بلکه جاویدان شد. حسین(ع) خاموش نشد بلکه چراغ راه هدایت همه انسانها گردید. حسین آنچنان در تاریخ بشریت جاری شد که درطول 1400سال گذشته کاخ ظلم و بیداد سرکشان و طاغوتیان زمان را ویران کرد.


حاج قاسم مرید اباعبدالله ، عاشق دلباخته شهید نینوا و شاگرد اول مکتب ثارلله بود . او می دانست شهادت او تولد و خروش حاج قاسم ها خواهد شد و مرگ در بستر، پنهان شدن در سینه خاک . خدایا، سردار ما به دست نااهل ترین و شقی ترین مردان روزگار! یا بهتر بگویم نامرد زمانه به شهادت رسید و ما خاکیان را عزادار آسمانی ها نمود.
 همانطور که ماه محرم بغض در گلویمان می ترکد ، آرام و قرار نداریم و منتظریم تا ظهور مهدی مرهم دلهای رنجدیده ما شود و در رکاب منتقم خون اباعبدالله(ع) انتقام سخت را از ظالمین و کافرین روزگار بگیریم .


در طول قرن های گذشته خونخواهان حسین قیام کرده اند، یا دودمان ظالمی را به هم پیچیده  و یا شهادت را در آغوش کشیده اند، اما دلهای بی قرار به سامان نرسیده است و منتظر انتقام سخت به دست موعود هستیم.
ای مالک اشتر علی،  وقتی تو را از ما گرفتند گریه امانمان نداد وهق هق کردیم. وقتی گریه مرادمان را دیدیم جگرمان آتش گرفت، آتشی که زبانه های آن اعماق وجودمان را سوخت . وای به حال شیاطین که ما زنده باشیم و امیر قافله صبر وبصیرت گونه هایش پر از اشک باشد.


انگاه که پرچم سرخ بر فراز مسجد مقدس جمکران به اهتزاز درآمد ، فهمیدیم انتقام سخت در راه است و وقتی عزیز فاطمه(س) در صفحه مجازی خود نوشتند" بسم الله الرحمن الرحیم" ، ما هم به فریاد بلند گفتیم: "بسم الله القاسم الجبارین" .


 وقتی فرمانده دل ها در موشک باران پایگاه جرثومه فساد در عین الاسد فرمود: سیلی کوچک! ته دلمان قرص شد که انتقام سخت در راه است و نابخردان عالم بدانند عذاب الهی دردناک است. منتظریم و البته آماده باش انتقام حسین (ع) و یارانش تا روز ظهور یار....


سردار دلها، تو رفتی ولی هزاران حاج قاسم در کره خاکی ازسرزمین های کهن تا قاره جدید متولد شدند، تو رفتی اما الگوی خوب بودن و خوب مردن برای آزادیخواهان جهان گردیدی و فرزندان ما در آینده الفبای شهادت را از تو خواهند آموخت  .
ما امسال 22 بهمن را در حالی گرامی می داریم که وجودت در بین ما نیست ولی روح بلندت نظاره گر ما می باشد . خون گرمت در رگ های ماست و قطعا حاج قاسم ها اجازه نخواهند داد علم جاودانه ات در دفاع از کیان اسلام و ولایت بر زمین بماند.


سرباز کوچک حاج قاسم سلیمانی- محمد صبور بیلندی
بهمن 1398

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی